Kansen krijgen en kansen pakken - Daisy Cunha

Daisy Cunha (28) komt uit Portugal. Ruim een jaar geleden verhuisde ze met haar twee jonge kinderen (9 en 3) naar Rotterdam. Haar man zag het niet zitten en wilde zijn baan niet kwijt raken. Dus ging Daisy alleen. “Op zoek naar een betere toekomst voor mijzelf en mijn kinderen.”

“In Portugal is heel weinig werk. Daar is de crisis nog echt in volle gang. Ik werkte achter de kassa maar dat was niet waar mijn hart lag. Het liefst wilde ik studeren en als verpleegster aan de slag. Daarom ben ik naar Nederland gekomen. Mijn moeder en mijn zus woonden hier al, dus waarom niet?”

“Toen ik in Rotterdam kwam, moest ik van alles regelen. Best een gedoe, zeker met twee kleine kinderen. Na een paar maanden had ik gelukkig een huis gevonden in IJsselmonde. En een baan, bij de KFC. Geen droombaan, maar het is wel een begin. Goed geregeld dus. En toen kon ik naar school. Nou ja, dat dacht ik dan. Want om naar school te kunnen, moet je heel goed Nederlands kunnen spreken en dat was nog wel een probleem. Door heel veel televisie te kijken, nieuws, tekenfilms maar ook veel naar Nederlandse YouTube kanalen, heb ik mezelf en beetje de basis geleerd. Veel mensen vinden Nederlands lastig. Dat is het ook wel, maar ik vind het tegelijkertijd een van de allermooiste talen die er is.”

“Toen ik me ging inschrijven voor een opleiding bij het Albeda moest ik een taaltoets maken. De eerste keer ben ik niet gegaan. Ik was zo zenuwachtig en ik dacht dat het me toch niet zou lukken. Ze nemen me toch niet aan. Daarna had ik meteen spijt. Gelukkig kreeg ik een herkansing en die ging harstikke goed. Ik mocht op gesprek. Mijn situatie is natuurlijk wel wat anders dan die van andere studenten. Ik ben al 28 jaar, ik heb twee kinderen. Geen doorsnee student dus. Maar ik heb ze toch overtuigd waarom ik naar school wilde met mijn 28 jaar, waarom ik naar Nederland ben gekomen en mijn droom najaag. En dat maakte blijkbaar toch indruk. Want nu doe ik de opleiding Assistent Verkoopmedewerker, niveau 1.”

“Ik heb nog steeds het gevoel dat ik droom. Wat een goede stap was het om Lissabon in te ruilen voor Rotterdam. De opleiding is erg leuk. En het is supergezellig met mijn klasgenoten. Met mijn 28 jaar ben natuurlijk wel een vreemde eend in de bijt tussen al die 16-jarigen. Maar we hebben veel lol en ze houden me jong. Maar het is ook zwaar. School, werk en stage en de kinderen. En dan doe ik ook nog vrijwilligerswerk in de kerk. Na mijn huidige opleiding wil ik verder studeren. Ik sta al ingeschreven bij Dienstverlening, Zorg en Welzijn, niveau 2. Mijn uiteindelijke doel is verpleegster worden. En dan het liefst in de kraamzorg, zwangere vrouwen helpen. Kleine kinderen vind ik geweldig. Het gaat me vast lukken.”