|
Bundeling van enthousiasme en ambitie
Wat houdt Een Bos Tulpen eigenlijk in en wat willen al die mensen die bij dit project betrokken zijn?
Om met de eerste vraag te beginnen: leerlingen van Rotterdamse basisscholen tekenen onder begeleiding van een kunstenaar tulpen. Ze gaan ook op bezoek bij de afdeling Techniek van een vmbo, waar één van hun tekeningen, die vergroot is tot een één op één schaal, wordt omgezet in een stalen model van twee millimeter dikte. De vmbo-leerlingen laten de kinderen zien waar ze mee bezig zijn en komen op hun beurt in aanraking met het mbo. Want op een mbo-metaalopleiding worden de modellen door leerlingen omgezet in een constructie van 25 millimeter dik staal. Mbo-leerlingen bouw plaatsen de tulpen op een betonnen fundering. Mbo-leerlingen van de schildersopleiding Schilder^sCOOL geven de beelden vervolgens samen met de betrokken basisschoolleerlingen kleur en zorgen voor de afwerking van de tulpen, zodat deze vele jaren zonder roestproblemen kunnen blijven staan.
Prinses Maxima
De eerste twee van een serie van 25 tulpen is in september 2008 op de beurs Euroskills in Ahoy gepresenteerd. Onder de vele bezoekers van onze stand bevond zich Prinses Maxima, die in het gezelschap was van burgemeester Opstelten, staatssecretaris Van Bijsterveldt en andere notabelen.
Rotterdam was de Europese Jongerenhoofdstad 2009. Twee tulpen staan ter gelegenheid daarvan nog bij de entree van het Rotterdamse stadhuis. Het is de bedoeling dat ook de andere tulpen een permanente plek krijgen in de stad. Verder zijn er veelbelovende contacten met andere landen, waaronder Turkije, Finland en Duitsland, die het project een internationaal karakter beloven te geven.
Techniek: broodnodig
Dan de waarom-vraag. Een Bos Tulpen is begonnen als een speels idee van Ger C. Bout. Hij werd gedreven door de behoefte om aan een breed publiek te laten zien hoe creatief kinderen en jongeren zijn en tegelijk de jeugd ervan te doordringen dat techniek leuk is en broodnodig voor onze maatschappij. Gaandeweg haakten enthousiastelingen aan uit onder andere het onderwijs, de metaalindustrie en de kunstwereld. Het zijn allemaal mensen die ook vinden dat de jeugd een podium verdient om hun talenten te tonen en die de techniek in het algemeen en de metaal in het bijzonder een warm hart toedragen.
Ger C. Bout is de spin in het web, maar geeft andere betrokkenen met plezier de ruimte om de verdere groei en richting van Een Bos Tulpen mee te bepalen. Beeldend kunstenaar Mart Bechtold, die via de SKVR bij de tulpen is betrokken, zegt hierover: “Je weet niet precies waar het heen gaat, maar wel dat het groot gaat worden.”
Initiatiefnemer: Ger Bout
Ger Bout groeide op in Rotterdam en was van jongs af aan met techniek bezig. Hij studeerde bouwkunde in Delft en liep stage in Oostenrijk. Hij werkte in Finland en reisde voor zijn werk naar Californië en Japan. Mettertijd verschoof zijn interesse naar het bouwen als proces, waarbij hij gebruikmaakt van een steeds uitdijend netwerk. Hij is eropuit dat anderen zich mede-eigenaar gaan voelen van zijn projecten en deze mee vormgeven. Zo bedacht en realiseerde hij met anderen talloze concepten en installaties. Een voorbeeld hiervan is De Visser, een tien meter hoog stalen beeld, dat met medewerking van vele scholieren, opleidingen, bedrijven, ambtenaren en politici tot stand kwam en is geplaatst op het Charloise Hoofd in Rotterdam.
Zo is Een Bos Tulpen een bundeling van mensen, ideeën en daadkracht. Het eindresultaat staat nog niet vast, want dit is een project in ontwikkeling. Tastbaar zal in ieder geval een serie fleurige tulpen zijn, die permanent worden geplaatst in Rotterdam. Het niet-zichtbare eindresultaat, hoopt Ger C. Bout, is het plezier en de trots van talloze leerlingen en een grotere waardering voor de techniek, in het bijzonder de metaalbouw. Als we over tien jaar terugkijken en iedereen begint te lachen, dan hebben we het goed gedaan.
Een project als dit is inspirerend en uitdagend, al was het alleen al omdat er nooit genoeg geld is. Alles gebeurt zoveel mogelijk met gesloten portemonnees en met hulp van enthousiaste sponsors. Mensen doen mee omdat ze het leuk vinden. De tulpen zijn voor mij een middel, geen doel op zich. Mijn echte doel is samenwerken.
Kunst is een prachtige manier om jezelf uit te drukken en je eigen talenten te ontwikkelen en ontplooien. En het is spannend om dingen uit te proberen met behulp van techniek. Stel dat je een goede lasser bent en je wilt meer doen, zoals bijvoorbeeld schilderen of schrijven. Wie dat graag wil, kan met een paar dagen lassen per week z’n brood verdienen en zich verder aan z’n kunst of hobby wijden. Er lopen in deze stad duizenden jonge mensen rond van wie het talent niet voldoende wordt ontwikkeld. Dat is zonde. Die moeten ook een beroep kunnen vinden dat bij hen past.
Dit project vestigt positieve aandacht op leerlingen en docenten. Sommige docenten werken al heel lang zonder dat er ooit iemand komt kijken. Maar toen de Albeda-leerlingen het constructie- en laswerk voor het beeld De Visser verzorgden kwam Wouter Bos langs. En wie zal er, na het zien van al die fiere, kleurige tulpen, nog beweren dat leerlingen weinig kunnen?
|